Waarom luistert mijn kind niet?

Waarom luistert mijn kind niet?

 Dit kan vele redenen hebben, maar vaak is het de manier van communicatie naar je kind toe. ‘’Niet op de bank springen.’’ Zo kan het zomaar gebeuren dat het kind ‘bank’ en ‘springen’ wel registreert, maar het woord ‘niet’ hebben de hersenen niet geregistreerd. Het gevolg: je kind springt op de bank en jij wordt boos: ‘’Waarom luister je niet!’’ of ‘’Ik zei toch dat …’’

Nu hoor ik je afvragen: kan ik dit dan anders aanpakken?

Het antwoord is heel simpel: communicatie. Dat vergt soms wat oefenen, want je communiceert vaak onbewust op de manier die jij gewend bent. Maar er zijn wel tips die jou gaan helpen.

1.     Vermijd het woord niet

Vermijd het woord ‘niet’. Niet springen! Een kind registreert ‘springen’ en denkt: dat is leuk! Je kunt wel benoemen welk gedrag jij wilt zien. Als we zo binnenkomen, ga dan op de bank zitten.

2.     Spreek het gedrag aan en niet je kind als persoon.

‘’Wat ben jij ontzettend druk zeg, doe eens rustig.’’ Als kind dat energiek staat te stuiteren van enthousiasme, voelt dat soms toch alsof je te horen krijgt: ik mag niet enthousiast zijn. Dat is niet zo helpend. Je kunt wel zeggen: ‘’Hé, ik zie dat je heel veel energie hebt, maar ook dat jij wilt vertellen. Zo kan ik je niet verstaan.’’

3.     Ben duidelijk in je verwachting en benoem het gevolg.

Als je thuiskomt, hang je jas dan even op de kapstok, dan kun je daarna gaan spelen. Ga even op je billen zitten, anders val je straks van de stoel. Als je nu je pyjama aan gaat doen, kunnen we daarna nog een boekje lezen.

4.     Ben je teleurgesteld of boos?

Dan helpt het om vanuit de ik-boodschap te spreken. Bijvoorbeeld: ‘’Ik zie dat je boos bent.’’ Door dit te benoemen, voelt het kind zich gezien en worden de emoties erkend. Maar geef daarna ook aan wat dit met jou doet. Bijvoorbeeld: ‘’Ik zie dat je boos bent, maar slaan, dat doet pijn. Dat vind ik niet fijn.’’

5. Kijk elkaar aan. Dit is misschien wel de belangrijkste tip.

Als je jouw boodschap wilt overbrengen naar je kind, dan is het essentieel dat je elkaar aankijkt en niet op afstand de boodschap roept. De boodschap komt pas echt aan als je elkaar aankijkt en echt contact maakt. bijvoorbeeld: kom eens even hier, mama wil iets vertellen.

Het vergt soms even oefening om deze tips toe te passen, en ook de reactie van je kind verandert niet altijd de eerste keer. Hij of zij mag ook even wennen aan een andere vorm van communicatie.